۱۳۸۸-۰۹-۸
با آنکه نرفته بود، بر می گردد
زمین ز بتکده ها پر شده ست ابراهیم
دوباره دور تفاخر شده ست ابراهیم
گرفته هرز تجمل حصار حوصله را
که نان سادگی آجر شده ست ابراهیم
دمیده بر ریه ی شهر دود تلخ ریا
و روزگار تظاهر شده ست ابراهیم
مذاق اهل محبت در این زمانه ی بد
اسیر طعم تکاثر شده ست ابراهیم
چه زود گم شده در کوچه های عادت ،عشق!
زمین دچار تنفر شده ست ابراهیم
ببین تو عزت لات و منات و عزی را
تبر ز دست تو دلگیر شده ست ابراهیم
تبر به دوش چرا از سفر نمی آیی؟
زمین ز بتکده ها پر شده ست ابراهیم!
***
آن جود جهان ِ جود، بر می گردد
بر اجدادش درود، بر می گردد
مردی که شنیده اید غیبت دارد
با آنکه نرفته بود، بر می گردد
***
پروانه نجاتی ، امید مهدی نژاد